Haar leven als slaaf

sojourner4

Ze werd geboren in de staat New York onder de naam Isabella Baumfree, als de dochter van slaven. Tijdens haar kindertijd veranderde ze een aantal keren van eigenaar. Haar langste periode was bij de familie John Dumont in New York, waar ze 17 jaar bleef. In die tijd had ze ook een echtgenoot, Thomas genaamd, hoewel slaven in die tijd geen wettelijke huwelijken konden sluiten. Niettemin kwamen er kinderen uit voort, waarvan één zoon werd doorverkocht aan een andere familie, die hem op hun beurt weer doorverkochten aan een plantage-eigenaar in Alabama.

Toen in 1827 de staat New York de slavernij verbood, scheidde Sojourner van haar man en begon een rechtszaak tegen haar eigenaar, wegens het onwettelijk doorverkopen van haar zoon. Na een jaar durende procedure kreeg ze haar gelijk. Dat was meteen de eerste keer in de Amerikaanse geschiedenis dat zoiets gebeurde.

Religieuze inspiratie

Godsdienst en spiritualiteit hebben altijd een belangrijke rol in haar leven gespeeld. Ze was lid van de Methodistkerk en werkte als predikant. Daarnaast was ze ook actief bij enkele onorthoxe organisaties, waaronder een radicale groep die geloofde dat de terugkeer van Christus nabij was. Toen die echter uitbleef, was Sojourner teleurgesteld en distantieerde zich voor zekere tijd van de groep.

In 1843 veranderde ze haar naam in Sojourner Truth en trok naar Northampton, waar ze deel ging uitmaken van een utopische gemeenschap, opgericht door abolitionisten. De groepering hield echter niet lang stand: na vier jaar konden ze zichzelf niet langer onderhouden en ze gingen uiteen.

In 1850 verschenen haar memoires, zoals gedicteerd aan haar goede vriendin Olive Gilbert, en met niet weinig succes. Haar reputatie groeide en Truth sloot zich aan bij George Thompson, die overal in de VS lezingen hield over abolitionisme.

Ain’t I a Woman?

Door haar aanwezigheid op abolitionische betogingen en congressen, kwam ze ook in contact met leden van de vrouwenbeweging. Voortaan zou ze niet enkel nog tegen slavernij strijden, maar zou ze ook een lans breken voor het vrouwenstemrecht en voor vrouwenrechten in het algemeen.

Sojourner Truth werd een begenadigd spreker, die heel Amerika doortrok. Haar beroemdste speech hield ze in 1851, waar ze de vraag “Ain’t I a woman?” tot viermaal toe stelde.

Er bestaat echter wat twijfel over de historische juistheid hiervan. Sommige geschiedschrijvers opperden dat niet Sojourner, maar haar biografe Frances Dana Gage haar die woorden in de mond zou gelegd hebben in een transcriptie van de beroemde speech, geschreven 12 jaar na de feiten. Er bestond echter ook een getuigenverslag uit de krant de ‘Anti-Slavery Bugle’, waarin geen sprake was van de “ain’t I a woman”-uitspraak.

Maar het belang van haar woorden kan niet in twijfel worden getrokken. Ze stelde de minachting ten aanzien van de arbeid door vrouwen aan de kaak. Ondanks al het harde werk dat ze zelf in haar leven verrichtte, benadrukte ze, kreeg ze voor hetzelfde werk steevast minder betaald dan de mannen. De vanzelfsprekendheid daarvan maakte haar furieus, en ze nam dan ook geen blad voor de mond in haar uitspraken. Hieronder een fragment uit haar toespraak:

“That man over there says that women need to be helped into carriages, and lifted over ditches, and to have the best place everywhere. Nobody ever helps me into carriages, or over mud-puddles, or gives me any best place! And ain't I a woman? Look at me! Look at my arm! I have ploughed and planted, and gathered into barns, and no man could head me! And ain't I a woman? I could work as much and eat as much as a man - when I could get it - and bear the lash as well! And ain't I a woman? I have borne thirteen children, and seen most all sold off to slavery, and when I cried out with my mother's grief, none but Jesus heard me! And ain't I a woman?”

Vanuit haar ervaringen als slavin was ze goed geplaatst om de dubbele discriminatie – enerzijds als vrouw en anderzijds omdat ze zwart was – bloot te leggen. Het vuur dat ze aangestoken heeft in “ain’t I a woman” zette zich ook door in haar latere speeches, waar ze telkens opnieuw de link legde tussen de twee.

Sojourner’s erfenis

Sojourner truth2

In 1865 werd de slavernij eindelijk afgeschaft. Sojourner sloot zich vervolgens aan bij de American Equal Rights Association, die opkwam voor gelijke rechten voor iedereen, ongeacht sekse of etniciteit. Het verkrijgen van het algemeen stemrecht was daar de voornaamste eis, maar dat veroorzaakte een breuk in de coalitie van abolitionisten en de vrouwenbeweging. Vele suffragettes waren erg teleurgesteld toen bleek dat een wettekst wel burgerrechten voor mannelijke ex-slaven voorzag, maar het vrouwenstemrecht naar een latere datum verschoof. Daarover zei Sojourner Truth het volgende:

"if colored men get their rights, and not colored women theirs, you see the colored men will be masters over the women, and it will be just as bad as it was before."

Ondanks haar gevorderde leeftijd bleef Truth zich fel inzetten, o.m. voor ex-slaven en hen te helpen om in hun levensonderhoud te leren voorzien. De stijgende armoede onder de Afro-Amerikaanse bevolking was haar een doorn in het oog. Uiteindelijk trok ze zich in 1875 terug in haar huis in Battle Creek, waar ze bleef tot aan haar dood 26 november 1883. 

Bronnen:

Meer Lezen?

Ga naar de online catalogus en zoek op volgende trefwoorden: Truth Sojourner – abolitionisme – vrouwenbeweging – Verenigde Staten