Audre Lorde (18 februari 1934 – 17 november 1992) omschreef zichzelf als "zwarte, lesbienne, moeder, strijder, dichter". Ook "feminist, activist, auteur en professor" kunnen moeiteloos aan dat rijtje worden toegevoegd. Ze was een veelzijdige vrouw die door middel van zowel haar literatuur als haar activisme ongelijkheden in de samenleving aankaartte. Haar ervaringen met zowel seksisme, racisme, homofobie en andere ongelijkheden vormden de kern van haar schrijven. Ze weigerde de ene ervaring boven de andere te 'verkiezen'. Ze was én vrouw, én zwarte, én lesbisch, én ... Het erkennen van verschillen én ze overstijgen waren centrale noties binnen haar oproep tot een meer intersectionele visie op - en aanpak van - de strijd om gelijke rechten.

Audrey Geraldine Lorde

lorde De Amerikaans-Caribische auteur en activiste Audrey Geraldine Lorde groeide op in Harlem, New York als dochter van immigranten. Al snel raakte ze echter vervreemd van haar familie en ging ze op zoek naar haar eigen waarheden.

Literatuur was voor haar een bron van inspiratie en tegelijk een uitlaatklep. Op haar 16de werd haar eerste gedicht gepubliceerd (in het Amerikaanse jongerentijdschrift Seventeen), maar het zou tot in haar dertiger jaren duren voor ze voor het eerst een deel van haar gedichten zou verzamelen in een boek. The First Cities werd, in 1968, haar eerste gepubliceerde gedichtenbundel.

In de jaren ’50 van de 20ste eeuw behaalde Lorde een diploma in Engelse literatuur. Vervolgens combineerde ze een bibliotheekstudie aan Columbia University met verscheidene jobs om in haar onderhoud te voorzien. Haar artistieke en creatieve kant zouden in deze periode volledig tot ontplooiing komen, net als ook haar lesbische seksualiteit en een groeiend besef van heersende ongelijkheden binnen de samenleving. Haar persoonlijke strijd als ‘zwarte lesbische vrouw’ zou, in combinatie met haar ontluikende artistieke talent vorm geven aan haar literaire carrière. Seksisme, racisme, homofobie en andere ongelijkheden vormden van bij het begin de kern van haar schrijven. Later zou datzelfde ook voor haar activisme van toepassing zijn.

Dichter en auteur, maar ook meer dan dat

In de eerste plaats focuste Lorde zich op het schrijven van poëzie. Ze liet de –y van haar naam vallen, omdat ‘Audre’ naar haar mening een betere artistieke symmetrie zou vertonen met haar achternaam ‘Lorde’. Pas later zou ze ook proza aan haar oeuvre toevoegen.

Naast haar carrière als dichter en auteur, zal Lorde zich onder meer ook als een actief lid van de lokale holebigemeenschap opwerpen en zich actief inzetten voor een meer bredere kijk op 'het' feminisme. Ook meer kansen genereren voor zwarte vrouwen stond in haar activisme centraal. In 1980 startte ze samen met Barbara Smith en Cherríe Moraga de allereerste uitgeverij voor zwarte vrouwen in de VS: Kitchen Table: Women of Color Press. In 1981 stond Lorde vervolgens mee aan de wieg van de Women’s Coalition of St. Croix, een hulporganisatie voor slachtoffers van seksueel geweld en partnergeweld. Eind jaren '80 initieerde ze mee de Sisterhood in Support of Sisters in Zuid-Afrika, een hulporganisatie voor zwarte vrouwen die leden onder het Apartheidsregime.

"When I dare to be powerful, to use my strength in the service of my vision, then it becomes less and less important whether I am afraid."

(The Cancer Journals, 1980)

Als lesbisch feministe schreef Lorde over homorechten en feminisme. Ze verweet blanke feministen racisme en heteroseksuele feministen homofobie. Ze focuste niet enkel op verschillen tussen groepen vrouwen, maar ook op conflicterende verschillen binnen het individu zelf. Zo beschreef ze zichzelf meermaals als een "continuum of women".

"As a forty-nine-year-old Black lesbian feminist socialist mother of two, including one boy, and a member of an interracial couple, I usually find myself a part of some group defined as other, deviant, inferior, or just plain wrong...

I find I am constantly being encouraged to pluck out some one aspect of myself and present this as the meaningful whole, eclipsing or denying the other parts of self. But this is a destructive and fragmenting way to live.
("Age, Race," 114, 120)

Perhaps for some of you here today, I am the face of one of your fears. Because I am a woman, because I am Black, because I am lesbian, because I am myself - a Black woman warrior poet doing my work -- come to ask you, are you doing yours?
("Transformation," 41-42)"

(als geciteerd in 'Identity poetics : race, class, and the lesbian-feminist roots of queer theory' / Linda Garber, 2001 - RoSa ex.nr.: Ap/0007 - p. 99)

Naast auteur en activist was Lorde ook leraar en professor. Het belang van taal stond in deze verschillende pijlers van haar leven steeds centraal. 

"And where the words of women are crying to be heard, we must each of us recognize our responsibility to seek those words out, to read them and share them and examine them in their pertinence to our lives. That we not hide behind the mockeries of seperations that have been imposed upon us and which so often we accept as our own: for instance, "I can't possible teach black women's writing - their experience is so different from mine," yet how many years have you spent teaching Plato and Shakespeare and Proust? ... And all the other endless ways in which we rob ourselves of ourselves and each other." 

(als geciteerd in 'Women and race in contemporary U.S. writing' / Kelly Lynch Reames, 2007 - RoSa ex.nr.: GIV2a/0566 - p. 84)

Ook binnen haar educatieve carrière zette ze zich in om ongelijkheden de wereld uit te helpen. Toen ze als professor Engels aan de slag was aan het John Jay College of Criminal Justice hielp ze mee een departement voor Black Studies te creeëren.

Literair oeuvre

Lorde schreef in haar werk over de ongelijkheden, het geweld en de pijn die ze zelf heeft ervaren. Haar poëzie zit vol met uitingen van woede, ongeloof, frustratie, verdriet, pijn en vervreemding. 

Lorde SisterOutsiderIn Sister Outsider (1984), één van haar bekendste werken, daagt ze door middel van een compilatie speeches bestaande vooroordelen en veronderstellingen uit inzake seksisme, racisme, homofobie en het onbegrip tussen mensen die slechts één, twee of geen enkele van deze drie aspecten ervaren. De ervaring van een blanke lesbienne is nu eenmaal niet die van een zwarte lesbienne. Ook 'het' feminisme schiet in de ogen van Lorde tekort voor niet-witte vrouwen. Aan de andere kant neemt Lorde ook expliciete standpunten in die het opdelen van vrouwen in verschillende groepen tegengaat. Zo spreekt ze in The Cancer Journals (1980) over het feit dat vrouwen "have been taught to interpret certain differences between women - such as race, class, and sexuality - as threats and insurmountable divisions, and the culturally mandated silence about these issues ensures their perpetuation" (Women and race in contemporary U.S. writing / Kelly Lynch Reames, 2007 - p.74). 'Het' feminisme moet zich, volgens Lorde, uitspreken in naam van alle vrouwen, en samen moeten deze vrouwen zich verenigen als één feministische collectief. Niet alle vrouwen zijn gelijk en ze hebben niet allemaal dezelfde ervaringen, maar die verschillen moeten zowel overstegen als erkend worden binnen 'de' feministische beweging. Alleen dan zullen patriarchale instituten en ongelijkheden bestreden kunnen worden, volgens Lorde.

Het merendeel van het literaire werk van Audre Lorde is gefocust op 'vrouw-zijn', maar ook andere thema's krijgen uitgebreid aandacht en spelen op momenten zelfs eerste viool: black pride, verstedelijking en globalisering, zwart feminisme, lesbianisme en haar Caribische en Afrikaanse roots. Goed zichtbaar in haar werk is ook het feit dat haar verschillende overtuigingen en achtergronden elkaar ten gronde beïnvloeden. Zo bepaalt haar visie op hegemonie en globalisering mee haar visie op wat feminisme is en zou moeten zijn en heeft haar lesbische identiteit invloed gehad op het in vraag stellen van de strikte rollen die aan zwarte vrouwen werden toegekend. Lorde's overtuigingen zijn ook geen vastgeroeste noties. Ze evolueren mee met wat er zich in haar leven en in de wereld rondom haar afspeelde. Zo zie je ook evolutie doorheen haar gedichten.

Als basis voor haar gedichten gebruikte Lorde vaak bekende beelden uit de media. Ze wou hiermee duidelijk maken dat we ook aandacht moeten hebben voor de manier waarop aspecten zoals geweld worden weergegeven in de diverse media en in welke mate bij deze berichtgeving sprak is van vooroordelen op basis van ras, afkomst of geslacht. 

Lorde ZamiEen ander bekend boek van de hand van Audre Lorde is Zami: A New Spelling of My Name (1982), een boek dat bekend staat als een autobiografie van Lorde, maar dat ze zelf omschreef als een biomythography. Lorde riep dit begrip zelf in het leven en omschrijft het als deel geschiedenis, deel biografie en deel mythe. De relatie tussen moeders en dochters staat in dit boek centraal. Lorde ontwijkt hierbij de moeilijke vragen en vaak pijnlijke onderwerpen niet. In Zami is ook - voor het eerst in de 'mainstream' literatuur - aandacht voor de levens van zwarte lesbische moeders.

Lorde verklaart het begrip 'Zami' als een benaming voor "vrouwen die samenwerken als vrienden en geliefden" in de taal van Carriacou. Het boek vormt voor Lorde zelf een stap op weg naar het herontdekken van haar roots. Carriacou is namelijk het eiland in de Caraïben waar haar moeder vandaan komt. Het maakt deel uit van de eilandengroep die het land Grenada omvat.

Zami:  A New Spelling of My Name is een ode aan de vrouwen die van belang zijn geweest in Lorde's leven en die haar de kracht hebben gegeven te zijn wie ze is, los van vooroordelen en onbegrip. 

Lorde blackIn The Black Unicorn (1978) verplaatste Lorde haar blik naar Afrikaanse tradities en overtuigingen. Met name de (vergeten) vrouwelijke aspecten binnen de ethiek en godsdiensten biedt ze een platform. Focus gaat onder meer naar vruchtbaarheid en creatie, maar ook naar een aspect dat vaak over het hoofd werd gezien: vrouwelijke kracht en de vrouw als strijder. Weg met zogenaamde 'stoere en sterke mannelijke godheden'. Audre lorde zet een strijdersethos centraal met een krachtige vrouwelijke voorhoede. Het is hier dat het begrip 'warrior' voor Lorde betekenis begon te krijgen. Ze zou het concept 'warrior' haar hele verdere leven onderzoeken, toepassen en bijschaven.

Met The Black Unicorn creërde Lorde opnieuw een boek over een thema dat - en vooral een invalshoek op een thema die - daarvoor amper bespreekbaar was: de vrouw als sterke strijder binnen het geloof en de ethiek. Ook voor lesbisch zijn is in deze gedichtenbundel opnieuw ruimte. Het boek zou één van haar meest gelezen werken worden.

"Just as Toni Morrison has written the books she wanted to read, 
Audre Lorde has invented the poems she did not have."

(Render me my song : African-American women writers from slavery to the present / Sandi Russell, 1990 - RoSa ex.nr.: GIV2m/0023 - p. 161)

In één van haar meest besproken essays, Uses of the erotic : the erotic as power (1982), kaartte Lorde de onderdrukking van het erotische bij vrouwen aan en stelt ze de simplistische visie van erotiek als seksueel en bijna pornografisch in vraag. Erotiek kan volgens Lorde een vorm van kracht zijn in de levens van vrouwen en wordt hen - door het ontkennen, negeren of verwerpen van vrouwelijk seksueel genot - ontkend.

"We tend to think of the erotic as an easy, tantalizing sexual arousal. I speak of the erotic as the deepest life force, a force which moves us towards living in a fundamental way."

(als geciteerd in: 'Lesbian erotics' / Karla Jay. 1995 - RoSa ex.nr.: Ba/0099 - p. 2018)

Audre Lorde zou uiteindelijk 17 volwaardige boeken uitbrengen. Haar oeuvre wordt voornamelijk geprezen omdat ze door middel van haar literatuur optrad als spreekbuis voor een zelden gehoorde groep: zwarte lesbische vrouwen.

Relaties

In 1962 trouwde Audre Lorde met een blanke homoseksuele man, Edwin Rollins, aan wie ze twee kinderen schonk. Beide partijen waren op het moment van de festiviteiten op de hoogte van elkaars seksualiteit. Rollins en Lorde waren goede vrienden die beiden ook kinderen wilden. Een huwelijk leek hen hiervoor de geschikte setting. Hun huwelijk zou als 'cover' dienen voor eventuele beschuldigingen van homoseksualiteit. Ze scheidden echter in 1970. In 1968 leerde Lorde namelijk Frances Clayton kennen (een blanke psychologieprofessor aan Tougaloo College waar ook Lorde toen les gaf). Clayton was op het moment van hun kennismaking niet enkel professor, maar ook een fervent anti-racisme-activist. Met haar zou Lorde 20 jaar samen blijven, maar ook deze relatie zou uiteindelijk op de klippen lopen. Lorde zag hun relatie veel opener dan dat Clayton dat deed. Lorde zou er dan ook verscheidene andere romances op na gehouden hebben.

Op latere leeftijd had Lorde een relatie met de bekende Afro-Amerikaanse schilderes en beeldhouwster Mildred Thompson. De vrouw die echter aan haar zijde was toen Lorde overleed was professor in de sociologie en activiste Gloria Joseph. Die laatste zou later het boek 'The Wind Is Spirit: The Life, Love and Legacy Of Audre Lorde' schrijven.

Het was vooral door aanmoediginen van Frances Clayton dat Lorde zich gesterkt voelde om zich enerzijds als activist te engageren en anderzijds ook haar literaire werk te publiceren. Dat is heel zichtbaar aangezien Lorde's eerste eigen publicatie er pas kwam in 1968, het jaar waarin ze Clayton leerde kennen. Door haar relatie met Clayton voelde Lorde zich ook steeds meer overtuigd om haar homoseksualiteit niet langer te verbergen. Haar lesbisch zijn was deel van wie ze was. Ook in haar literaire werk ging ze het thema dan ook steeds vaker openlijk integreren. Het gedicht "Martha" (uit haar tweede gepubliceerde gedichtenbundel Cables to Rage (1970)) wordt beschouwd als het eerste gedicht waarin Lorde expliciet aangeeft zelf lesbisch te zijn.

Strijd tegen kanker

14 jaar lang zou Audre Lorde de strijd aangaan tegen kanker (eerst borst- en vervolgens leverkanker). Deze persoonlijke en afmattende worsteling zorgde ervoor dat ze zich steeds meer op haar schrijven zou focussen. Zo liet Lorde zich door haar strijd tegen kanker inspireren tot het schrijven van The Cancer Journals (1980). Dat was een schot in de roos. Het boek zou uiteindelijk uitgroeien tot één van haar bekendste werken. In The Cancer Journals pent Lorde haar eigen - succesvolle - strijd tegen borstkanker neer, op basis van dagboeknotities, met aandacht voor racisme en seksisme. Niet tegenstaande dat ze later aan de gevolgen van leverkanker zou overleden, won ze deze eerdere strijd tegen borstkanker waar dit boek over gaat. In haar boek A Burst of Light (1988) schenkt Lorde aandacht aan de nieuwe diagnose van leverkanker.

Feminisme

Haar voornaamste kritiek op 'het' feminisme was dat veel feministische auteurs en andere feministen uit de jaren ’60 zich voornamelijk focusten op het leven van blanke vrouwen uit de middenklasse. De zogenaamde ‘theorie van de verschillen’ overheerst dan ook haar schrijven. Lorde verwierp de binaire opdeling man-vrouw als te simplistisch. Niet enkel het geslacht, maar ook klasse, huidskleur, leeftijd, seksuele voorkeur en gender spelen, volgens haar, een fundamentele rol in de ervaringen van vrouwen. Intersectionaliteit tot in de kern dus. Ze beschreef zichzelf ooit als een “zwarte, lesbienne, moeder, strijdster, poëet”. Ze daagde openlijk bestaande noties uit die één of meerdere aspecten van haar zijn denigreerden of weigerden te erkennen. Lorde's bijdrage voor het feministisch denken als ook voor (lesbische geïnspireerde) poëzie mag dan ook niet onderschat worden.

“There's always someone asking you to underline one piece of yourself - whether it's Black, woman, mother, dyke, teacher, etc. - because that's the piece that they need to key in to. They want to dismiss everything else .”

(Conversations with Audre Lorde, 2004)

Naast kritiek op de heersende feministische gedachten van haar tijd, kon Lorde zich ook niet volledig vinden in ideeën van womanism. Waar de heersende feministische theorieën te weinig aandacht hadden voor ervaringen van zwarte vrouwen, vond ze het gedachtengoed van womanists vaak te beperkend wat betreft homoseksualiteit.

Erkenning en eerbetoon

Lorde's literaire werk kreeg vrijwel meteen zeer positieve reviews, nog voor ze zelf een volwaardig boek had uitgebracht. Haar gedichten werden tijdens de jaren '60 al vaak ge(her)publiceerd in verschillende bundels, tijdschriften en bloemlezingen - zowel in de VS als in het buitenland. Daarnaast speelde het feit dat ze één van de weinige openlijk lesbische dichters was in de jaren '70 van de 20ste eeuw ook een grote rol in - de verdere groei van - haar bekendheid. Aanvragen om lezingen en toespraken te houden stroomden één voor één binnen. Hoewel ook haar eerste werken erg positief werden ontvangen, leverde het uitbrengen van Coal (1976) haar definitieve doorbraak. 

Haar bundels werden ook meermaals genomineerd voor prestigeuze literaire prijzen. Zo werd From a Land Where Other People Live (1973) genomineerd voor de National Book Award for poetry (VS). 

De openheid waarmee ze haar eigen strijd met kanker beschreef in The Cancer Journals verstevigde haar positie als een gewaardeerde naam - en gevestigde waarde - in de Amerikaanse literatuur begin jaren '80. In de periode die volgde werd ze ook steeds bekender als sociaal en politiek activist. Haar literaire werken zouden ten gevolge hiervan in de loop der jaren steeds persoonlijker worden.

ALPVooral na het uitbrengen van The Cancer Journals begon haar werk ook effectief in de prijzen te vallen. Met datzelfde boek won ze in 1981 onder meer de American Library Association Gay Caucus Book of the Year Award. In 1992, het jaar van haar overlijden, mocht ze de Bill Whitehead Award for Lifetime Achievement van Publishing Triangle in ontvangst nemen. Deze prijs wordt jaarlijks uitgereikt aan een auteur uit de LHBTQ+gemeenschap. Diezelfde organisatie riep in 2001 ter ere van Audre Lorde een specifieke prijs in het leven gericht op lesbische poëzie. De prijs kreeg de toepasselijke naam The Audre Lorde Award.

In haar thuisbasis New York werd postuum een gezondheidscentrum naar haar (en AIDS-activist en muzikant Michael Callen) vernoemd, het Callen-Lorde Community Health Center. Het gezondheidscentrum biedt medische hulp aan de LHBTQ+populatie van de stad, ook voor zij die de medische kosten mogelijks niet kunnen betalen.

In Brooklyn bestaat sinds 1994 The Audre Lorde Project, een organisatie die zich specifiek inzet voor niet-witte LHBTQ+'s. Focus ligt op antiracisme, sociaal engagement en activisme.

 In 2014 kreeg Audre Lord een plek in The Legacy Walk, een openluchtmuseum in Chicago over LHBTQ+geschiedenis en de mensen die een belangrijke rol hebben gespeeld binnen deze geschiedenis.

"Warrior: She Who Makes Her Meaning Known"

Audre Lorde stierf uiteindelijk op 58-jarige leeftijd op 17 November 1992 na een lange strijd te hebben gevochten met leverkanker. Vlak voor haar dood onderging ze nog een Afrikaanse naamgevingsceremonie, waarbij ze de naam Gamba Adisa aannam. Deze kan vrij worden vertaald naar "Warrior: She Who Makes Her Meaning Known" in het Engels of "Strijder: zij die haar betekenis bekend maakt" in het Nederlands.

"As a contributer to women's literature, her influence was monumental"

(Audre Lorde Obituary - Boston Globe)

Lordebord

Meer weten?

Bekijk zeker ook eens de documentaire A Litany for Survival: The Life and Work of Audre Lorde (1995) van de hand van Ada Gay Griffin & Michelle Parkerson. Daarin komt Lorde zowel als schrijver, poëet, mensenrechtenactiviste, feministe en lesbienne aan bod. De trailer kan je hier bekijken.

Ook in RoSa's item over ‘Black Feminism’ is aandacht voor de visies en het activisme van Audre Lorde.

"Audre Lorde left for us words that many black woman had been afraid to speak. We had been taught that silence was golden, that it could protect you. Yet, as our daily lives and statistics proclaimed, we were steadily being attacked from within our homes as well as from without. Audre Lorde refused to be silenced, refused to be limited to any one category, insisted on being all that she was: poet, black, mother, lesbian, feminist, warrior, activist, woman."

(citaat uit 'New Black Feminist Criticism, 1985-2000' als vermeld in 'Outlaw marriages: the hidden histories of fifteen extraordinary same-sex couples' / Rodger Streitmatter, 2012 - RoSa ex.nr.: T/1290 p. 167)

In de RoSa-bibliotheek

In de RoSa-bibliotheek bevinden zich een aantal cruciale werken van en over Audre Lorde. Alvast een suggestie:

Boeken

Lorde boek1Lorde boek2Lorde boek3Lorde boek4Lorde boek5

  • Race, gender and the activism of black feminist theory: working with Audre Lorde / Suryia Nayak, 2015 - RoSa ex.nr.: FII p/0650
  • Black internationalist feminism: women writers of the black left, 1945-1995 / Cheryl Higashida, 2013 - RoSa ex.nr.: GIV2m/0186
  • Outlaw marriages: the hidden histories of fifteen extraordinary same-sex couples / Rodger Streitmatter, 2012 - RoSa ex.nr.: T/1290
  • I am your sister: collected and unpublished writings of Audre Lorde / Rudolph P. Byrd, Johnetta Betsch Cole & Beverly Guy-Sheftall, 2009 - RoSa ex.nr.: S/0630
  • Women and race in contemporary U.S. writing: from Faulkner to Morrison / Kelly Lynch Reames, 2007 - RoSa ex.nr.: GIV2a/0566

Lorde boek6Lorde boek7Lorde boek8Lorde boek9Lorde boek10bis

  • Warrior poet: a biography of Audre Lorde / Alexis De Veaux, 2004 - RoSa ex.nr.: T/0869
  • Identity poetics : race, class, and the lesbian-feminist roots of queer theory / Linda Garber, 2001 - RoSa ex.nr.: Ap/0007
  • Shattered subjects : trauma and testimony in women's life-writing / Suzette A. Henke, 1998 - RoSa ex.nr.: GIV2a/0252
  • Lesbian erotics / Karla Jay. 1995 - RoSa ex.nr.: Ba/0099
  • Render me my song : African-American women writers from slavery to the present / Sandi Russell, 1990 - RoSa ex.nr.: GIV2m/0023

Lorde boek13HomeGirlsLorde boek11Lorde boek12

  • Oog in oog: essays en lezingen /Audre Lorde, 1985 - RoSa ex.nr.: FII a/0341
  • Het kankerdagboek / Audre Lorde, 1985 - RoSa ex.nr.: S/0105
  • Home Girls. A Black Feminist Anthology / Barbara Smith (Ed.) - RoSa ex.nr.: R/0221
  • Uses of the erotic : the erotic as power / Audre Lorde, 1982 - RoSa ex.nr.: Bb/0004
  • The cancer journals / Audre Lorde, 1980 - RoSa ex.nr.: Ca/0310

Artikels

  • Audre's daughter: black lesbian steganography in Dee Rees' Pariah and Audre Lorde's Zami: A new spellling of My Name / Artikel in JOURNAL OF LESBIAN STUDIES jrg. 20 nr. 02 (maand 4-6, 2016) p. 266-297
  • Biopossibility: a queer feminist materialist science studies Manifesto, with special reference to the question of monogamous behavior / Willey, Angela - Artikel in SIGNS jrg. 41  nr. 03 (lente, 2016) p. 553-577
  • Reconceptualizing the archetypal trickster in Audre Lorde's Zami: A new spelling of : My Name / Saber, Yomna - Artikel in JOURNAL OF LESBIAN STUDIES jrg. 19 nr. 04 (okt-dec, 2015) p. 484-500
  • The Killer will remain free: on Pat Parker and the poetics of madness / Artikel in JOURNAL OF LESBIAN STUDIES jrg. 19 nr. 03 (jul-sep, 2015) p. 379-383
  • Audre Lorde: vignettes and mental conversations / Gail Lewis - Artikel in FEMINIST REVIEW (2005)
  • Bathroom lines, Ky-Ky girls, and struggles : butch/emme aesthetics, identity politics and positionalities in Audre Lorde's 'Zami : a new spelling of my name' and Joan Nestle's 'A restricted coutry' / Artikel in JOURNAL OF LESBIAN STUDIES jrg. 01 nr. 03-04 (1997) p. 75-87
  • 'Artifacts for survival' : remapping the contours of poetry with Audre Lorde / Artikel in FEMINIST STUDIES  jrg. 18 nr. 02 (zomer 1992) p. 229-256
  • Frontiers. Pratibha Parmar and Jackie Kay interview black author and activist, Audre Lorde / Artikel in SPARE RIB (1988)

Meer boeken en artikels over Audre Lorde kan je in de RoSa-catalogus vinden aan de hand van onder meer de volgende trefwoorden:

LORDE AUDRE, ZWARTE VROUWEN, AUTEURS, DICHTERS, POËZIE, LESBISCHE LITERATUUR, INTERSECTIONALITEIT, ZWART FEMINISME en LESBISCHE VROUWEN

Publicaties van de hand van Aurde Lorde kunnen worden opgezocht onder auteur Lorde, Audre.