Anthonetta Naeff - Dordrecht 1878 - Dordrecht 1953

top naeffDik! O, de wanhoopskreet die Noes telkens slaakte als ze ‘bij ongeluk’ (want voor je plezier zou je 't niet doen) in den spiegel keek, sneed allen door de ziel! Toen begonnen de vermageringskuren, boekdeelen werden uitgelezen omtrent dit onderwerp, en met prijzenswaardige energie hield zij zich aan de ontelbare voorschriften vast. Zij at geen meelspijzen, dronk niet bij het eten, geen soep, geen suiker in de thee, geen versch brood, ja, 't klinkt ongelooflijk: zij at zelfs geen taartjes. (Een deficit voor de gladde en de gekroesde). Liefst had ze eigenlijk heelemaal niets meer gegeten.
Uit: School-Idyllen - 1900 (p. 221)

Biografie

Als enig kind van een beroepsmilitair en een koopmansdochter groeit Anthonetta, "Top", zoals ze haar thuis noemen, op tot een rebels mormel in een conservatief burgerlijke omgeving.  In 1904 trouwt ze met een arts, het paar blijft kinderloos. Schrijven is voor Top Naeff een middel om er even tussenuit te kunnen. 
Wanneer Elsevier's geïllustreerd Maandschrift een verhaal van de zestienjarige Top publiceert, krijgt ze de smaak van het schrijverschap te pakken. Ze breekt door in 1900 met het sentimentele, grappige meisjesboek School-Idyllen

Naast jeugdschrijver is Top Naeff ook toneelrecensent en literair redacteur van Elseviers geïllustreerd Maandschrift. Maar Top Naeff mikt met haar literaire productie ook op een volwassen publiek. Ze krijgt kritiek van Annie Romein-Verschoor om haar gebrek aan sociaal en politiek engagement. Naeff gelooft in kunst om de kunst, volgens haar heeft grote literatuur niet noodzakelijk engagement nodig.

Ook lezen:

Naeff, Anthonetta (INGHIST)

Levensberichten (DBNL)

Naeff, Top (DBNL)

Oeuvre

Top Naeff is een goed verteller, met gevoel voor dramatiek. In haar novellen en romans beschrijft ze met lichte ironie haar eigen milieu, de gegoede burgerij. Vooral in de bundel miniaturen Letje of De Weg naar het Geluk (1926) rekent Naeff af met de benepen conventies van de voorname bourgeoisie. Ze publiceert een bundeltje oorlogspoëzie, toneelstukken , verhalen, jeugdboeken en toneelkritieken. Ze rondt in 1950 haar literaire carrière af met de autobiografie Zo was het ongeveer. Menno ter Braak rekent haar werk tot wat hij misprijzend "damesromans " noemt, zoals hij doet met het het werk van Ina Boudier Bakker.

Knuvelder over haar werk (scrollen naar p. 607)
Top Naeff / Gé Vaartjes

lijst publicaties

Erkenning en prijzen

De Maatschappij der Nederlandse Letterkunde te Leiden maakte Top Naeff in 1952 erelid. Ze kreeg een paar weken voor haar dood het ereburgerschap van de gemeente Dordrecht. In 1950 ontving ze de H.G. van der Viesprijs voor 'Zie de maan schijnt door de bomen'.

Literaire prijzen

De naar haar vernoemde Top Naeff-prijs is een aanmoedigingsprijs voor veelbelovende theater-studenten in Nederland.

Aanraders uit de RoSa bibliotheek

Meer in de RoSa-bibliotheek van de auteur Top Naeff.